ဦးေဏွာက္နဲ႔ စိတ္တစ္ခုရဲ႕ ေစညႊန္းခ်က္ေတြတိုင္းမွာ စိတ္တစ္ခုရဲ႕ ေစလိုရာေတြကို အသားေပးေဆာင္ရြက္ျခင္းနဲ႔ ေနေသားက်ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္။ စိတ္က ေလလိုပါပဲဆို၊ မွန္မယ္လား။ ပံုသ႑ာန္ကင္းမဲ့သလို လုပ္ေဆာင္ခ်ိန္ဆိုတာကလည္း အတိအက်ရွိမေနေတာ့ စိတ္တစ္ခုလိုပဲ၊ ဘယ္အခ်ိန္လွဳပ္ရွားလာျပီး ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘာေတြကို
ဦးေဆာင္ျပီး ဘယ္လိုလုပ္ေစမယ္ဆိုတာကို မသိသလိုမ်ဳိး။
မဆုငယ္{လိပ္ျပာေလး} တက္-ဂ္-တဲ့ "ဝါသနာ" ဆိုတဲ့ တက္-ဂ္ ပို႔စ္ေလးပါ။
တစ္သက္ဒီဘဝမွာ ေျခရာစံုေအာင္ မေလွ်ာက္ဖူးေတာ့ အေရာင္ေတြနဲတယ္။ မ်က္ဝန္းအိမ္က်ဥ္းေတာ့ အျမင္လည္း မက်ယ္ဘူး။
( မ်က္မွန္တပ္ရတာပဲ ၾကည့္ ဟီးးး ) ကမာၻအက်ယ္ၾကီးထဲက စက္ဝိုင္းေသးေသးေလးထဲမွာပဲ လည္လည္ပတ္ပတ္ျဖစ္ေနတဲ့ အသက္ရွိတုန္း၊ ဘဝေပး မိန္းမတစ္ေယာက္။ သိတာေတြနဲေတာ့ ဝါသနာဆိုတာလဲ နဲျပန္တယ္။ အျမင္အာရုံအတြင္းကို စြဲကပ္လာတဲ့ အရာတစ္ခုအေပၚမွာ စိတ္ရဲ႕ ဆြဲေခၚမွဳေၾကာင့္ ျမတ္သြယ္အတြက္ ဝါသနာျဖစ္သြားတယ္။ ျမတ္သြယ္ရဲ႕ စိတ္ကေတာ့ လူးလူးလြန္႔လြန္႔၊ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ဝါသနာအရင္းခံျပီး ဘဝရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္ကဘာလဲ ေမးလာရင္္ အေျဖမထြက္ေသးတာ အခုထိ။
ငယ္ငယ္ကတည္းက ခုခ်ိန္ထိ မေျပာင္းလဲတာကေတာ့ ပံုဆြဲ၊ ပံုျခစ္။ ေနာက္တစ္ခုက ၾကက္ေတာင္ရုိက္တဲ့ အားကစားတစ္မ်ဳိးအေပၚမွာလဲ စိတ္အားထက္သန္တယ္။ ဝါသနာရွင္ေလးပါ။ အေပၚကို ေျမွာက္ေပးေလႏွစ္သက္ေလပဲ။ လူတည့္တည့္ ၾကက္ေတာင္ေရာက္လာရင္ေတာ့ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ။ ( ဟီးးး အဲ့လိုေတာ္တာ )
ေမာင္ႏွမ သံုးေယာက္စလံုးကလည္း ေဆာ့တတ္ေတာ့ အတြဲလည္း ညီတယ္။ အခုဆို ခ်စ္မေတြပါ တိုးလာေသးတယ္။
( မမ၀ါ၀ါ : ေတြ႔ရင္ ၾကက္ေတာင္ေဆာ့မယ္ေနာ္။ မမ၀ါ၀ါ က အေလွ်ာ့ေပးရမယ္။ ညေလးက ဝေတာ့ ဟိုဘက္ဒီဘက္ လိုက္ႏူိင္မွာ ဟုတ္ဘူး ဟီးးး းD )
ဒီႏွစ္မ်ဳိးကေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းကအစပ်ဳိးလာတဲ့ စိတ္အားထက္သန္မွဳေတြ။
၁၅ ၊ ၁၆ ႏွစ္၊ မေလးေရာက္လာေတာ့ တစ္မ်ဳိးတိုးလာျပန္တယ္။ အႏုပညာပိုင္းဆိုင္ရာေလးေတြ။ အဆို၊ အက၊ အတီး၊ အေရး၊ အငို ( သေဘာကေတာ့ မင္းတမီးခ်င့္ ခြိခြိ းD ရုပ္ရည္၊ခႏၵာကိုယ္အခ်ဳိးအစားမွ အားမနာေနာ့္ း( စိတ္ဝင္စားေပမယ့္ မျဖစ္ႏူိင္ )
အမွန္ေတာ့ အဲ့ဒီဝါသနာက ၾကီးသား။ ကိုယ့္ဖာသာ ဒါရုိက္တာလုပ္၊ အေဆြးခန္းရုိက္ရတာလဲ အေမာ။ မ်က္ရည္ကလည္း လြယ္ေတာ့ အဆင္ကိုေျပလို႔။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ မ်က္ရည္ကိုညွစ္ထုတ္ေတာင္ ထြက္ေတာ့၀ူး။( အတဲမာတြားျပီ ဟီးးး းD )
ေနာက္တစ္မ်ဳိးက ၇ ၊ ၈ႏွစ္အရြယ္ ညီမေလးကို စိတ္ရွည္ရွည္ စာသင္ေပးရင္းနဲ႔ တုိးလာတဲ့ ဆရာမ ဝါသနာေလး။
( ဆက္ေျပာဦးမွာ ပီးေတး၀ူး ဟီးးး ) မိန္းမပီပီ မီးဖိုေခ်ာင္ဝင္တာလည္း ဝါသနာပါတယ္။
အကၽြမ္းက်င္ဆံုးဟင္းက အာမႏူး( အာလူး းD ) ဒီဝါသနာေၾကာင့္ေတာ့ အသိတစ္ခုကတစ္ျပိဳင္နက္တည္း ဝင္လာတယ္။
အေမ အသက္ရစျပဳလာျပီ။ အသားငါး ကိုင္ရတဲ့ အလုပ္ဆိုတာ တစ္ကယ္တန္းက် မလြယ္ဘူး။ မိသားစုက ၅ ေယာက္ဆိုေတာ့ ဟင္းအေရအတြက္က မ်ားတယ္။ အေမ အသားငါး ကိုင္ရတာလဲ ပိုၾကာတာေပါ့။ ကိုယ္တစ္ကယ္ ကိုင္တြယ္ဖူးမွ သိလာတယ္။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ ပုဇြန္ေသးေသးေလးေတြ၊ ေခါင္းခ်ဳိးရတာကတာ မီသက္သာဝူး။ မီးဖိုေခ်ာင္အလုပ္ မီးဖိုေခ်ာင္အလုပ္၊ လြယ္ဘူး။ ျမတ္သြယ္တို႔ ေအာ္ေနတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဟင္းတမယ္ ခ်က္လို႔က်က္သြားျပီး မိသားစုစားတာကိုေတြ႔တဲ့ ရသက ေျပာမတတ္ေအာင္ ၾကည္ႏူးဖို႔ေကာင္းတယ္။( ဘယ္ေတာ့မွ စပ်င္းလာမလဲသာ မသိ ဟီးးး းD )
မုစိမြစိေလးေတြစုတဲ့ ဝါသနာလည္း ရွိေသးတယ္။ ဒါေတာင္ မုန္႔ဖိုးမရွိေတာ့ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္မဝယ္ျဖစ္လို႔။ အေမကလည္း မီၾကိဳက္၀ူး။ သိမ္းရျပဳရ ခက္ကခက္ရဲ႕တဲ့။ အိမ္မွာ အငယ္လည္းရွိေတာ့ သိပ္မဝယ္ရဲဘူး။ ကိုယ့္အတြက္ အေပ်ာ္က သူ႔အတြက္ အႏၱရာယ္ျဖစ္မွာလဲ စိုးရိမ္ရေသး။( ဟူးးး လြယ္ဘူး မုန္႔ဖိုးစသံုးရရင္ေတာ့ လာထားပဲ ဟဲဟဲ၊ တိုးတိုးေနာ္ ေမေမ သိလို႔မျဖစ္ ခြိခြိ းD )
စာဖတ္တဲ့ဝါသနာကေတာ့ မၾကီးဘူး။ ( ဗဟုသုတ ရမွာစိုးလို႔တဲ့၊ အေမေျပာတာ၊ ဒီသမီးေၾကာင့္ အေမစိတ္ညစ္ရတာလည္းၾကာျပီ းD ) ခုေနာက္ပိုင္း ဘေလာ့ေပၚေရာက္လာမွ စာေတြစဖတ္ျဖစ္တာ။
ေနာက္တစ္ခုက အိမ္ေဆာက္တာ။ အင္တာနက္ ကေလးဆိုဒ္မွာလဲ အခန္းဖြဲ႔သလို အသံုးမလိုတဲ့
သီတင္းစာ စာရြက္ေတြစုျပီး ကိုယ့္ဖာသာ ျဖတ္ညွပ္လုပ္၊ ဟိုကပ္ဒီကပ္၊ စိတ္ရွည္ရွည္ နဲ႔ အခန္းဖြဲ႔ဖူးတယ္။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ပံုေဖာ္ျပီး ရသလိုေဆာက္တယ္။ အခန္းတစ္ခန္းေတာ့ျဖစ္လာတာပဲ။ အစ္မႏွစ္ေယာက္ကိုျပလိုက္ေတာ့မွ ဟီးးး ေရအိမ္နဲ႔ ဝရံတာက ေဘးခ်င္းကပ္ေနလို႔ အစ္မႏွစ္ေယာက္က ေလေကာင္းေလသန္းရမယ့္ အခန္းပဲတဲ့။( တိန္ ရွက္ရွက္ ဟီးးး ) စူပါဂလူး၊ ဂလူးေတြဆို ျမတ္သြယ္အဲ့လို သံုးတာနဲ႔တင္ကုန္လို႔ အေမဆူတာ ခံရေနျမဲ။ ဒါေပမယ့္ ဝါသနာကိုး။( ဟီးဟီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမို႔ေျပာတာဟုတ္ဘူး၊ အခန္းက မိုက္မွမိုက္၊ အိမ္ေဆာက္ျပီး ပစၥည္းေတြေနရခ်ခ်င္တဲ့သူရွိရင္ေျပာေနာ္ ေရအိမ္နဲ႔ ဝရံတာကိုေတာ့ တာဝန္ယူဘူး ဟီးးး းD )
ေရးရင္းေရးရင္းနဲ႔ စံုေနတာပဲ။ ကိုယ္ဝါသနာပါတဲ့အရာနဲ႔ ပက္သက္ျပီး အလုပ္လုပ္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းမယ္။
ဒီးကေန႔ေတာ့ ဝ ဒီးေလာက္ပဲ ေျပာေဒါ့မယ္။ ( ေခါက္ခ်င္စရာေလသံေနာ္ းD )
သတိတရတက္-ဂ္-ေပးတဲ့ မမဆုငယ္ကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း။ မဟုတ္လို႔ကေတာ့ ျမတ္သြယ္က ဘာမွေရးျဖစ္ဦးမွာမဟုတ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေမာင္ႏွမအားလံုး က်န္းမာၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း
ဦးေဆာင္ျပီး ဘယ္လိုလုပ္ေစမယ္ဆိုတာကို မသိသလိုမ်ဳိး။
မဆုငယ္{လိပ္ျပာေလး} တက္-ဂ္-တဲ့ "ဝါသနာ" ဆိုတဲ့ တက္-ဂ္ ပို႔စ္ေလးပါ။
တစ္သက္ဒီဘဝမွာ ေျခရာစံုေအာင္ မေလွ်ာက္ဖူးေတာ့ အေရာင္ေတြနဲတယ္။ မ်က္ဝန္းအိမ္က်ဥ္းေတာ့ အျမင္လည္း မက်ယ္ဘူး။
( မ်က္မွန္တပ္ရတာပဲ ၾကည့္ ဟီးးး ) ကမာၻအက်ယ္ၾကီးထဲက စက္ဝိုင္းေသးေသးေလးထဲမွာပဲ လည္လည္ပတ္ပတ္ျဖစ္ေနတဲ့ အသက္ရွိတုန္း၊ ဘဝေပး မိန္းမတစ္ေယာက္။ သိတာေတြနဲေတာ့ ဝါသနာဆိုတာလဲ နဲျပန္တယ္။ အျမင္အာရုံအတြင္းကို စြဲကပ္လာတဲ့ အရာတစ္ခုအေပၚမွာ စိတ္ရဲ႕ ဆြဲေခၚမွဳေၾကာင့္ ျမတ္သြယ္အတြက္ ဝါသနာျဖစ္သြားတယ္။ ျမတ္သြယ္ရဲ႕ စိတ္ကေတာ့ လူးလူးလြန္႔လြန္႔၊ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ဝါသနာအရင္းခံျပီး ဘဝရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္ကဘာလဲ ေမးလာရင္္ အေျဖမထြက္ေသးတာ အခုထိ။
ငယ္ငယ္ကတည္းက ခုခ်ိန္ထိ မေျပာင္းလဲတာကေတာ့ ပံုဆြဲ၊ ပံုျခစ္။ ေနာက္တစ္ခုက ၾကက္ေတာင္ရုိက္တဲ့ အားကစားတစ္မ်ဳိးအေပၚမွာလဲ စိတ္အားထက္သန္တယ္။ ဝါသနာရွင္ေလးပါ။ အေပၚကို ေျမွာက္ေပးေလႏွစ္သက္ေလပဲ။ လူတည့္တည့္ ၾကက္ေတာင္ေရာက္လာရင္ေတာ့ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ။ ( ဟီးးး အဲ့လိုေတာ္တာ )
ေမာင္ႏွမ သံုးေယာက္စလံုးကလည္း ေဆာ့တတ္ေတာ့ အတြဲလည္း ညီတယ္။ အခုဆို ခ်စ္မေတြပါ တိုးလာေသးတယ္။
( မမ၀ါ၀ါ : ေတြ႔ရင္ ၾကက္ေတာင္ေဆာ့မယ္ေနာ္။ မမ၀ါ၀ါ က အေလွ်ာ့ေပးရမယ္။ ညေလးက ဝေတာ့ ဟိုဘက္ဒီဘက္ လိုက္ႏူိင္မွာ ဟုတ္ဘူး ဟီးးး းD )
ဒီႏွစ္မ်ဳိးကေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းကအစပ်ဳိးလာတဲ့ စိတ္အားထက္သန္မွဳေတြ။
၁၅ ၊ ၁၆ ႏွစ္၊ မေလးေရာက္လာေတာ့ တစ္မ်ဳိးတိုးလာျပန္တယ္။ အႏုပညာပိုင္းဆိုင္ရာေလးေတြ။ အဆို၊ အက၊ အတီး၊ အေရး၊ အငို ( သေဘာကေတာ့ မင္းတမီးခ်င့္ ခြိခြိ းD ရုပ္ရည္၊ခႏၵာကိုယ္အခ်ဳိးအစားမွ အားမနာေနာ့္ း( စိတ္ဝင္စားေပမယ့္ မျဖစ္ႏူိင္ )
အမွန္ေတာ့ အဲ့ဒီဝါသနာက ၾကီးသား။ ကိုယ့္ဖာသာ ဒါရုိက္တာလုပ္၊ အေဆြးခန္းရုိက္ရတာလဲ အေမာ။ မ်က္ရည္ကလည္း လြယ္ေတာ့ အဆင္ကိုေျပလို႔။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ မ်က္ရည္ကိုညွစ္ထုတ္ေတာင္ ထြက္ေတာ့၀ူး။( အတဲမာတြားျပီ ဟီးးး းD )
ေနာက္တစ္မ်ဳိးက ၇ ၊ ၈ႏွစ္အရြယ္ ညီမေလးကို စိတ္ရွည္ရွည္ စာသင္ေပးရင္းနဲ႔ တုိးလာတဲ့ ဆရာမ ဝါသနာေလး။
( ဆက္ေျပာဦးမွာ ပီးေတး၀ူး ဟီးးး ) မိန္းမပီပီ မီးဖိုေခ်ာင္ဝင္တာလည္း ဝါသနာပါတယ္။
အကၽြမ္းက်င္ဆံုးဟင္းက အာမႏူး( အာလူး းD ) ဒီဝါသနာေၾကာင့္ေတာ့ အသိတစ္ခုကတစ္ျပိဳင္နက္တည္း ဝင္လာတယ္။
အေမ အသက္ရစျပဳလာျပီ။ အသားငါး ကိုင္ရတဲ့ အလုပ္ဆိုတာ တစ္ကယ္တန္းက် မလြယ္ဘူး။ မိသားစုက ၅ ေယာက္ဆိုေတာ့ ဟင္းအေရအတြက္က မ်ားတယ္။ အေမ အသားငါး ကိုင္ရတာလဲ ပိုၾကာတာေပါ့။ ကိုယ္တစ္ကယ္ ကိုင္တြယ္ဖူးမွ သိလာတယ္။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ ပုဇြန္ေသးေသးေလးေတြ၊ ေခါင္းခ်ဳိးရတာကတာ မီသက္သာဝူး။ မီးဖိုေခ်ာင္အလုပ္ မီးဖိုေခ်ာင္အလုပ္၊ လြယ္ဘူး။ ျမတ္သြယ္တို႔ ေအာ္ေနတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဟင္းတမယ္ ခ်က္လို႔က်က္သြားျပီး မိသားစုစားတာကိုေတြ႔တဲ့ ရသက ေျပာမတတ္ေအာင္ ၾကည္ႏူးဖို႔ေကာင္းတယ္။( ဘယ္ေတာ့မွ စပ်င္းလာမလဲသာ မသိ ဟီးးး းD )
မုစိမြစိေလးေတြစုတဲ့ ဝါသနာလည္း ရွိေသးတယ္။ ဒါေတာင္ မုန္႔ဖိုးမရွိေတာ့ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္မဝယ္ျဖစ္လို႔။ အေမကလည္း မီၾကိဳက္၀ူး။ သိမ္းရျပဳရ ခက္ကခက္ရဲ႕တဲ့။ အိမ္မွာ အငယ္လည္းရွိေတာ့ သိပ္မဝယ္ရဲဘူး။ ကိုယ့္အတြက္ အေပ်ာ္က သူ႔အတြက္ အႏၱရာယ္ျဖစ္မွာလဲ စိုးရိမ္ရေသး။( ဟူးးး လြယ္ဘူး မုန္႔ဖိုးစသံုးရရင္ေတာ့ လာထားပဲ ဟဲဟဲ၊ တိုးတိုးေနာ္ ေမေမ သိလို႔မျဖစ္ ခြိခြိ းD )
စာဖတ္တဲ့ဝါသနာကေတာ့ မၾကီးဘူး။ ( ဗဟုသုတ ရမွာစိုးလို႔တဲ့၊ အေမေျပာတာ၊ ဒီသမီးေၾကာင့္ အေမစိတ္ညစ္ရတာလည္းၾကာျပီ းD ) ခုေနာက္ပိုင္း ဘေလာ့ေပၚေရာက္လာမွ စာေတြစဖတ္ျဖစ္တာ။
ေနာက္တစ္ခုက အိမ္ေဆာက္တာ။ အင္တာနက္ ကေလးဆိုဒ္မွာလဲ အခန္းဖြဲ႔သလို အသံုးမလိုတဲ့
သီတင္းစာ စာရြက္ေတြစုျပီး ကိုယ့္ဖာသာ ျဖတ္ညွပ္လုပ္၊ ဟိုကပ္ဒီကပ္၊ စိတ္ရွည္ရွည္ နဲ႔ အခန္းဖြဲ႔ဖူးတယ္။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ပံုေဖာ္ျပီး ရသလိုေဆာက္တယ္။ အခန္းတစ္ခန္းေတာ့ျဖစ္လာတာပဲ။ အစ္မႏွစ္ေယာက္ကိုျပလိုက္ေတာ့မွ ဟီးးး ေရအိမ္နဲ႔ ဝရံတာက ေဘးခ်င္းကပ္ေနလို႔ အစ္မႏွစ္ေယာက္က ေလေကာင္းေလသန္းရမယ့္ အခန္းပဲတဲ့။( တိန္ ရွက္ရွက္ ဟီးးး ) စူပါဂလူး၊ ဂလူးေတြဆို ျမတ္သြယ္အဲ့လို သံုးတာနဲ႔တင္ကုန္လို႔ အေမဆူတာ ခံရေနျမဲ။ ဒါေပမယ့္ ဝါသနာကိုး။( ဟီးဟီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမို႔ေျပာတာဟုတ္ဘူး၊ အခန္းက မိုက္မွမိုက္၊ အိမ္ေဆာက္ျပီး ပစၥည္းေတြေနရခ်ခ်င္တဲ့သူရွိရင္ေျပာေနာ္ ေရအိမ္နဲ႔ ဝရံတာကိုေတာ့ တာဝန္ယူဘူး ဟီးးး းD )
ေရးရင္းေရးရင္းနဲ႔ စံုေနတာပဲ။ ကိုယ္ဝါသနာပါတဲ့အရာနဲ႔ ပက္သက္ျပီး အလုပ္လုပ္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းမယ္။
ဒီးကေန႔ေတာ့ ဝ ဒီးေလာက္ပဲ ေျပာေဒါ့မယ္။ ( ေခါက္ခ်င္စရာေလသံေနာ္ းD )
သတိတရတက္-ဂ္-ေပးတဲ့ မမဆုငယ္ကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း။ မဟုတ္လို႔ကေတာ့ ျမတ္သြယ္က ဘာမွေရးျဖစ္ဦးမွာမဟုတ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေမာင္ႏွမအားလံုး က်န္းမာၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း
