Thursday, March 19, 2009

ႏွလံုးသားထဲက ေသြးစြန္းပန္းခ်ီ

အျဖဴေရာင္ စာရြက္အေခ်ာမွာ
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ခဲထိပ္ကေလးနဲ႔
ခပ္ေရးေရး ဆြဲျခစ္လိုက္တယ္
ေသြးထဲက အခ်စ္ေတြ
တျဖည္းျဖည္း
အေရာင္ထင္လာခဲ့ေလရဲ႕

မေမ့ႏူိင္တဲ့ မ်က္ခံုးထူထူ
နက္ေမွာင္ေလတဲ့ ဆံႏြယ္သန္႔သန္႔
ထူထပ္ထပ္ ႏွဳတ္ခမ္းလႊာမ်ားရယ္ ...
ေငးအမိမွာ ေျပးၾကားမိတဲ့
ေအးေလတဲ့ သင့္အသံ
လြမ္းမိတဲ့ က်မရင္ခြင္ရဲ႕အမွားပါပဲ

ပန္းခ်ီခ်ပ္ထဲက အသင္
ႏွလံုးသားရဲ႕ အရွင္မည္ေလေတာ့
ေဝေလဦးေပါ့ အလြမ္းေတြ
ေၾကြေလဦးေပါ့ ပုလဲေတြ
ေၾကေလဦးေပါ့ စံပယ္ေရ

ဓါးထက္ထက္ အလက္လက္ေတြ
ဒီႏွလံုးသားမွာ ထပ္ေနေပမယ့္
အရွင္စိုက္သေရြ႕
ရင္ခြင္တံခါး မပိတ္ပါဘူး
ဓါးအလက္လက္ေတြ ကုန္တဲ့ေန႔
သင့္ပန္းခ်ီရိပ္ သင္ ျမင္ပါလိမ့္မယ္
ေသြးစြန္းေသာ္လည္း သူလွေနေလရဲ႕...။
---
၂၀.၃.၂၀၀၉ ( ေသာၾကာေန႔ )
သန္းေခါင္ယံ ၁ နာရီ ၅၅ မိနစ္
---
- ျမတ္သြယ္ -

6 comments:

thihanyein said...

လွတယ္ဗ်ာ..အေရးအသားေတြက စံထားေလာက္တယ္..အားက်မိပါရဲ့ေလ...

မသက္ဇင္ said...

ဓါးထက္ထက္ အလက္လက္ေတြ
ဒီႏွလံုးသားမွာ ထပ္ေနေပမယ့္
အရွင္စိုက္သေရြ႕
ရင္ခြင္တံခါး မပိတ္ပါဘူး

တဲ႔---လားကြယ္----
နင့္ကနဲခံစားသြားပါတယ္---

Dr Phyo Wai Kyaw said...

ခံစားခ်က္ကုိကဗ်ာေပၚ
အေရာက္တင္ႏုိင္တယ္
ဒီလုိဆုိေတာ့လည္း ပုလဲကုိ ေ၀ဒနာေပးသူကုိေတာင္ ေက်းဇူးတင္ရေပးမလုိပါလား..ကြယ္။

ဆရာမေရ
ခက္တယ္..။

မသက္ဇင္ said...

မေမ့ႏူိင္တဲ့ မ်က္ခံုးထူထူ
နက္ေမွာင္ေလတဲ့ ဆံႏြယ္သန္႔သန္႔
ထူထပ္ထပ္ ႏွဳတ္ခမ္းလႊာမ်ားရယ္ ...

ေတာ္ေတာ္ေခ်ာမယ္ေနာ္--

ဖိုးဂ်ယ္ said...

စာသားေတြက လွလိုက္တာ
အျဖဴေရာင္ စာရြက္အေခ်ာမွာ
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ခဲထိပ္ကေလးနဲ႔
ခပ္ေရးေရး ဆြဲျခစ္လိုက္တယ္
ေသြးထဲက အခ်စ္ေတြ
တျဖည္းျဖည္း
အေရာင္ထင္လာခဲ့ေလရဲ႕ တဲ့
ေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ

Anonymous said...

ကုိယ့္ကုိဓားအစင္းေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ထုိးသတ္ေနတာေတာင္ ၾကည့္ၿဖဴတယ္ေနာ္.
အဲဒီလူကုိ လက္တုိ႔ေၿပာဦးမွ ဓားနဲ႔ထုိးတာ လက္
ေညာင္းတယ္ အေၿမာက္နဲ႔တခါထဲထုခ်လုိက္လုိ႔
တခ်ီထဲေအးေရာ.....။ အဟစ္ဟစ္ဟစ္
စတာေနာ္